تولدت مبارک رفیق کودکانه های رفته ی من!

سه سال از رفتن تلخت میگذره و جات همیشه خالیه....همیشه !

لبخندت ، چشمای زیبات و صدات ، همیشه اینجاست ، و دستنوشته هات....

خودت می خواستی بری و می دونم الان دیگه آرامش داری ، نشونه هاش رو دیدم و حس کردم ; این همون چیزیه که می خواستی...

اما جات خالیه!

دلم برات تنگ شده مانلی!

تولدت مبارک...

دل خوشی هایت را

به دیوار

سنجاق بزن !

همین روزها

خیال کن

از آغاز

خاطره بودی

این سراشیبی

شروعٍ پایان است !

خرداد 86

مرا در چشمانت

پلک بزن !

لب بگشا !

می خواهم شعری بگویم...

۲۶ بهمن ۸۶